Aslı güne erken başlamıştı. Sabah yürüyüşünün ardından eve döndüğünde eşi ve kızı Asya da uyanmıştı. Aslı, çalışma hayatı yoğun olan bir anneydi. Buna rağmen, ailesiyle vakit geçirmeye ve kişisel gelişimine özen gösterirdi. Günlük yürüyüşlerini yapar, ailecek veya bireysel sosyal aktivitelere katılırdı. Kahvaltıdan sonra eşiyle çay eşliğinde kitap okumak sevdiği zamanlardandı. Kızları Asya da önceleri boyama yaparak onlara eşlik ederdi. Yaşı ilerledikçe kendine uygun kitaplar okuyarak katılmaya başlamıştı.
Aile, sadece aynı çatı altında yaşayan insanlar demek değildi. Aynı çatı altında yaşarken birbirinin boyasıyla renklenen kişilikler demekti. Tıp ki aynı yöne gitmek için, benzer nedenlerden dolayı bir araya gelip araya binen bir ekip gibi.
Ela, Aslı’nın uzun yıllardır arkadaşıydı. O gün, Aslı ve diğer arkadaşlarını evine davet etmişti. Aslı, kahvaltı sonrası kızı Asya ile hazırlanmaya başladı. Asya da annesi gibi düzenli bir genç kızdı. Yaşına uygun renkli bir kıyafet giymişti ve elinde bir hediye paketiyle kapıda annesini bekliyordu.
“Asya’cığım elindeki güzel paketin içinde ne var?”
“Ela Teyze’min benimle yaşıt kızı olduğunu söylemiştin anneciğim. Ben de onunla tanışacağımız için elim boş gitmek istemedim. Hem faydalı hem de eğlenceli bir hediye vermek istedim.”
“Benim kibar kızım, aferin sana…”
Aslı Asya’nın elindeki hediye paketini alıp arabasının bagajına yerleştirdi.
Kapı çaldığında Ela, telefonuyla masasının birkaç fotoğrafını daha çekiyordu.
“Eveet, şu açıdan da fotoğraf aldım mı, oldu. Geldim, geldim!”
Aynadan kendine son kez baktı. Üstüne çeki düzen verip kapıyı açtı.
“Hoş geldiniz!”
Asya elindeki küçük hediye paketini uzatarak nazikçe, “Hoş bulduk Ela Teyze. Kızınız burada mı?” dedi.
Ela şaşırıp mutlu oldu.
“Aaa, ne kadar güzel düşünmüşsün Asya. Evet burada, buyurun içeri.”
Aslı kızına sevgiyle baktı.
“Annen de her zaman böyle kibardı…”
“Çocuklar evde ne görürse onu öğreniyor. Saygıyı, sevgiyi, nezaketi önce ailede tanıyorlar.”
“Gerçekten de öyle… Bazen söylediğimiz sözü veya yaptığımız bir davranışı hemen kopyalayabiliyorlar.”
Asya merakla ikisine baktı.
“Yani ben sizi izleyerek mi büyüyorum?”
Aslı gülerek cevap verdi.
“Evet Asya’cığım, bazen farkında bile olmadan…”
Salona doğru yürürlerken, aslında herkesin aklında aynı düşünce vardı;
Bir çocuğa verilen eğitim, söylenen sözlerden çok yaşatılan örneklerdi.
Gün daha yeni başlıyordu ve belki de konuşulacak en önemli konu, tam da buydu.
Bunun üzerine Asya düşünmeye başladı. Annesinin evdeki hareketleri, Asya’ya her zaman çok çekici gelmişti. Misafirliğe gittiklerinde bile ortamı neşelendiren, keyifli birisiydi annesi. Asya da büyüyünce annesi gibi çekici biri olmak istiyordu. Yokluğunda aranan varlığındaysa ortama neşe katan biri olmak. İnsan nasıl çekici olurdu bu hayatta?
Düşünmeye devam etti Asya… Annem, evde tebessümüyle insana hoş gelen ve birlikte çok keyifli zaman geçirdiğimiz biriydi. Tabi sorumluluk gerektiren zamanlarda da otoritesini hissettirirdi, disiplinliydi. Net olması gereken bir konu da net olur ama esnemesi gereken yerde esnerdi. Annemi karizmatik yapan şey sanırım buydu;
Zıtlıkların uyumu…
Salondan gelen kahkaha sesleriyle düşüncelerinden sıyrıldı. Annesinin sesi yine ortama neşe katıyordu. Asya derin bir nefes aldı. Belki de cevap, düşündüğünden daha yakındı; kendi davranışlarında gizliydi.
Bugün bunu fark ettiği ilk gündü. Belki yıllar sonra biri de onun yanında kendini iyi hissedecek ve davranışlarından çok şey öğrenecekti. Bazı insanlar sadece konuşarak değil, davranışlarıyla iz bırakırlardı. Asya, ilk kez nasıl biri olmak istediğini derince düşünmüştü.
20 Responses
Blogu okuyunca anlıyoruz ki; aile sisteminin olması insanın ne kadar lehineymiş aslında. İnsan öğrendikçe, geliştikçe aslında tüm bunların ne kadar lehine olduğunu kavrıyor.
Çok doğru çocuklar davranışları modelliyor söylenenleri değil👍🏼
Nasıl biri olunmalı? Tam da bu sorunun cevabı olmuş. Varlığını ve yokluğunu hissettiren bir insan olmak. Geldiğinde sevinilen gittiğinde yeri doldurulamayacak bir insan olmalı insan.
Çok plan programlı birinin bazı durumlarda da esneyebiliyor olması onu gerçekten karizmatik yapabiliyor. Kuralcılığına esneme payı koyunca zıtlıkların uyumunu göstermiş oluyor. Çok iyi bir yazı emeğinize sağlık.
Söylenenlerden ziyade insanın ortaya koyduğu davranışlarının daha önemli olduğunu çok keyifli bir şekilde anlatmışsınız 🙂 emeğinize sağlık
Karizma, günlük hayatımızda sıkça kullandığımız bir kavram. Günlük hayatımızdaki bu kelimenin anlamının ne kadar da derin ve kıymetli olduğunu anladım.
Zıtlıkların uyumu.
İnsanın iyileşmesi hem kendine hem de çevresine etki ediyor. O kadar da konuşup anlatmaya çalışarak yormaya gerek yok. İnsanın davranışları her şeye çözüm oluyor aslında…
Gerçekten ne dersek diyelim çocuklar çok iyi gözlemciler biz ne yaparsak adeta bizim aynamız. Eğer çocuğumuzun toparlanmasını istiyorsak önce bizim toparlanmamız lazım.
Nasıl karizmatik olunur? Sorusuna çok iyi bir örnek 🙂 teşekkürler 🌸🌸🌸
Anne, ne kadar da güzel bir rol model olabilmiş kızına; sözden çok davranış önemli gerçekten de çocuklar üzerinde 👍
Karizmatik anne; planlı, programlı ama gerektiğinde bir o kadar da esnek; disiplinli, net ama tebessümlü… Hepimize nasip olsun diliyorum 🙂
Karizmatik Anne; Disiplinli ama gerektiğinde esnek; tebessümlü ama net, sınır koyabilen!
Davranışları ile kızına rol model olabilen… Ne güzel, hepimize nasip olsun dilerim🙂
İnsan konuştuklarından çok davranışlarından not alır ya, evet ne söylediğimiz geeecekten çok önemli, kızım yapma etme veya şunu yap bunu yap demek var bir de davranışların, yaptıkların, hayatı yaşayış şekli, birlikte olduğum insanlara bulaşan bir şey. 🙂
”Yokluğunda aranılan varlığında ortama neşe katan olmak.”
Ne kadar kıymetli bir detay
Felsefe olarak anlatılanlar evet.
Fiziken. Hâyal karekter kaharamaları
Kadınlarımız annelerimiz.
Gerçek olun
Hâyal kahramanı degil.
Ev eş. Ailenize
karizma olun
Dış görsel karekterlere değil.❤️🙏
Karizma kişi akılda kalıcı olan, davranışları da modellenmeye karşı istek duyulan kişi oluyor.
İnsan anlıyor ki en iyi okul aile
Çocuklarımıza karizmatik örnekler olabilme dileği ile 🙂
Yazı çok güzel, gerçekten karizmatik olana ilgi daha çok olur. Ebeveynle arkadaşlık ilişkisi değil, gerçek bir deneyimselleştirme sürecinin olması ne kadar kıymetli.
Faydanın ve keyfin kişiliğimizde bir arada bulunması hayat kalitemizi ve seçimlerimizi çok etkiliyor.. Dengeyi bulabilmek dileği ile…🌸
Her ağaç kök saldığı topraktan beslenir; her insanda yetiştiği evdeki insanlardan öğrenir. Iyi bir anne iyi bir ailenin kilit taşı demekki…
Kaleminize, yüreğinize sağlık 🌺
İnsan çocuğunun gerçek kahramanı olabilmeli.. Ne güzel örneklenmiş..
Teşekkürler..☺️